سجاد صدیقی،مسئول سازمان بسیج فرهنگیان، در آیین اختتامیه دوره «سرمایه» در حضور جمعی از معلمان سراسر کشور ضمن عرض تسلیت شهادت امام رضا علیه السلام با اشاره به نقش دوره های بسیج فرهنگیان در جریان تحول نظام تعلیم و تربیت گفت:«این نکته را دقت کنید؛ قرار نیست با این دوره ها معجزه ای رقم بخورد. نباید فکر و تصور کنیم که با این دوره ما همه چیز را فهمیدیم. خیر! شروع، مسئله نیست، امتداد از شروع مهم تر است. ما باید به ادامه مسیر بیش از برگزاری اهتمام داشته باشیم. برای این دوره، مسئله منابع انسانی بر روی میز گذاشته شد، گفت و گو شد، حرف زده شد، رفت و برگشت انجام شد لکن سوالی که باید از خودمان بپرسیم این است که ما در ادامه باید چه کنیم؟ این دوره مثل یک پنجره در حد یک دیدن بود؛ در حد اینکه ما محیط پیرامون و مسئله خودمان را ببینیم. ناظر به این استمرار، باید نگاه کنیم که ما در این موضوع چقدر اهتمام داریم؟ چقدر باور و حضور داریم؟ چقدر برای آینده حاضر به نقش آفرینی هستیم؟ آیا لازم بود برای مسئله منابع انسانی، چالش ها و موضوعاتش چنین دوره ای طراحی شود و ما فقط شنونده باشیم؟ »
سجاد صدیقی با تاکید بر نقش اراده انسان در تحولات جامعه گفت:«تغییر و تحولات دنیا متناسب با اراده ما رقم میخورد. کدام اراده محکم تر است؟ هر اراده ای محکم تر بود، آخر روایت را رقم می زند. ایراد این است که ما متأسفانه به این مسئله باور نداریم و چون باور نداریم، یا کار را ترک می کنیم یا خسته می شویم. نمیتوانیم آنطور که باید با ایمان و اراده حرکت کنیم. اگر کاری را شروع می کنیم باید با باور همراه باشد و بر آن باور، اراده کنیم. بله، قبلا عرض کردم با شروع این کار، ابتلائات شروع خواهد شد. ابتلائات یک طرف ماجرا و فتنه شیطان هم یک طرف ماجرا است. خداوند تبارک و تعالی شما را امتحان میکند و مدام به دنبال خالص سازی است که چه کسی میماند. این نیست که ما تصور کنیم اگر مسیر را شروع کردیم، فتح الفتوح رقم خواهد خورد. این را به یاد داشته باشید که جریان هدایت، جریان تغییر، جریان تحول و هر جریانی با این مختصات، فقط کار خداست اما در این ماجرا که خداوند اراده ی خودش برای هر تغییر و هر تبدیلی را وابسته به اراده ی مومنین کرده، ما چقدر پای کار هستیم؟ با چه کیفیتی حضور داریم؟ باید اراده ها را خرج کنیم.»
وی افزود:«ما در این دورهها به دنبال افرادی هستیم که بتوانند با رضایت قلبی پای کار باشند و برای این مسیر هزینه بدهند. اراده برای این مسیر داشته باشند. مجدد تاکید میکنم روایت آخر برای انسان با اراده است. کدام تغییر در عالم بوده که به شکل دیگری رقم بخورد؟ در هر تغییر، یک انسان با اراده حضور پیدا کرده و بر اراده خودش ایمان داشته و تا نهایت هم پیش رفته است. من این تعبیر را زیاد تکرار میکنم که زندگی مومنانه، زندگی در بستر سنن الهی است. به غیر از این بی معنی است. ما باید بتوانیم بر اساس این سنت های الهی خودمان را تنظیم کنیم. براساس همین سنت هاست که وقتی کاری را شروع میکنید خداوند به راحتی چیزی به شما نمیدهد. بسیاری از ارکان و اجزاء در دستگاه تعلیم و تربیت دچار اشکال است. میفهمیم که یک انقلاب عظیم در دستگاه تعلیم و تربیت باید رقم بخورد اما اینطور هم نیست که خدا بدون هزینه آن را بدهد. خداوند نتیجه را به اراده، استمرار و استقامت میدهد.»
صدیقی با اشاره به سنت های الهی و ابتلائات مسیر حرکت مومنین گفت:« بعد از این دوره باید کار شروع شود و کم کم کارگروه های استانی تشکیل شوند. یک جمع با اراده باور دارد که تغییر را نه به واسطه خودش که به واسطه ادراکی که از سنت های الهی دارد، رقم میزند. میداند که اگر با اراده و نگاه ایمانی وارد شود، خداوند تبارک و تعالی صحنه را عوض خواهد کرد. در این ماجرا باید دنبال تولید سرمایه اجتماعی باشیم. سرمایه اجتماعی زمانی ایجاد میشود که حاضر به هزینه برای این اتفاق باشد. وقتی شروع میکنید تازه ابتلائات خدا شروع میشود. فتنه شیطان هم یأس و ناامیدی تولید میکند اما باید اراده کنیم و بر این اراده محکم بایستیم. ما چقدر پای اراده و تغییر ایستادیم. در ماجرای انقلاب اسلامی هم وقتی امام خمینی «ره» قیام میکند، هزینه میدهد. امام مهجوریت و مظلومیت کشید ولی به شدن باور داشت. به همین دلیل خداوند تبارک و تعالی فرمود« ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا». لذا نباید خسته شد.»
او با اشاره به داستان حضرت یوسف در مواجه با سختیها ادامه داد:«شما وقتی به دنبال تغییر هستید، قطعا با مخالفت روبرو خواهید شد. مجموعه دستگاه رسمی به دنبال این است که وضع موجود را حفظ کند برای همین مخالفت میکند. اگر ما باور داریم در این ستگاه الهی زندگی میکنیم باید پای کار بمانیم.
اگر کسی فکر میکند نمیتواند، نماند. در ماجرای حضرت یوسف علیه السلام و زلیخا، حضرت به خدا باور داشت برای همین قفلها باز شد. او باور داشت که خدا نصرت میکند؛ «ان تنصروا الله ینصرکم». ما در این دوره برای یک اتفاقی فراخوانده شدهایم و باید اراده ها را تجمیع کنیم و باور کنیم همه چیز در خواست و اراده خداوند است و ابتلائات آن را بپذیریم.»
در پایان ضمن تقدیر و تشکر از دست اندرکاران دوره سرمایه، با تاکید بر شکل گیری کارگروه های استانی گفت:«راه طولانی داریم. ما هنوز در بسیاری از موضوعات گفتگو نکردیم. ما هنوز نمیدانیم موضوع ارتقا کیفیت منابع انسانی چه شد. حتی ضمن خدمت به سخیف ترین شکل در حال اجرا است. باید چه کنیم؟ فرآیند رشد معلم چیست؟ ما میخواهیم آینده را در دست بگیریم. این آینده زحمت بی اجر و مزد میخواهد. شما باید در استانها معلمان را درگیر کنید. این اتفاق، انسان مسلح و مجهز و تشکیلات مجهز و مسلط میخواهد. باور داشته باشید که میشود. ما در این مسیر امیدوار حرکت میکنیم. بعد از این دوره باید بتوانیم هستههای اولیه کارگروه در حوزه منابع انسانی را شکل دهیم. راه طولانی است. ما برای حوزه منابع انسانی واقعا فکر و ایده ای نداریم. برای اینکه این تحول رقم بخورد باید بتوانیم حداقل یک لشکر از انسان های فهیم به موضوع و عازم و جازم شکل دهیم. با ما باید به فضل الهی بتوانیم لبخند رضایت بر لبان حضرت آقا بنشانیم. تا آن زمان ما باید در مسیر مجدانه حرکت کنیم.»
